05
Jun
12

Επιστροφή στην Αγγλία, μέρος 3ο

Με την συμπλήρωση 6 μηνών στη νέα μου δουλειά στην Blitz Games Studios νομίζω είναι καιρός για μια ανασκόπηση της περιόδου αυτής. Είναι επίσης ευκαιρία να κλείσει η τριλογία «Επιστροφή στην Αγγλία» (προηγούμενα επεισόδια μπορείτε να διαβάσετε εδώ και εδώ).

Δεν μπορώ να πω ότι άλλαξαν και πολλά από το προηγούμενο άρθρο, τα πράγματα στην δουλειά έχουν στρώσει και προχωράνε γοργά. Είχα την ευκαιρία να αναμειχθώ σε πολλά project στους 6 αυτούς μήνες, τα οποία δεν αφορούσαν όλα παιχνίδια. Μου αρέσει πολύ που η εταιρία έχει μεγάλη γκάμα δραστηριοτήτων και ασχολείται και με serious games και με αλληλεπιδραστικές εφαρμογές γραφικών γενικότερα. Όντας ο πιο senior προγραμματιστής γραφικών στην ομάδα μου αναμενόμενα μου δίνεται μεγαλύτερη ευκαιρία να κινηθώ αλλά και περισσότερες ευθύνες και απαιτήσεις, κάτι που μου αρέσει γιατί με βοηθά να βελτιώνομαι συνεχώς. Η δουλειά μου εκτός από έρευνα και υλοποίηση αλγόριθμων γραφικών περιλαμβάνει επίσης mentoring νεότερων και λιγότερο έμπειρων μελών της ομάδας, όπως επίσης και υποστήριξη των καλλιτεχνών της ομάδας. Πριν μερικές μέρες πέρασα με επιτυχία και το πρώτο Personal Development Review κατά το οποίο συζητάς με το manager σου την πρόοδο σου, δυνατά ή αδύναμα σημεία σου και καταστρώνεις ένα πλάνο βελτίωσης των και θέτεις στόχους για το επόμενο έτος.

Γενικά η πρώτη περίοδος ήταν αρκετά έντονη, καθώς εκτός από διάφορα project που έτρεχαν, έπρεπε παράλληλα να καταβάλλω μεγαλύτερη προσπάθεια για να επανέλθω στα επίπεδα γνώσεις και εμπειρίας που βρισκόμουν στην παλιά μου δουλειά στην Rare, πριν την επιστροφή στην Ελλάδα. Κατά την παραμονή μου στην Ελλάδα παρέμεινα στάσιμος λόγω έλλειψης ενασχόλησης με το αντικείμενο σε βάθος (η διδασκαλία στο πανεπιστήμιο και η λίγη freelance δουλειά δεν έφτανε σε βάθος στο αντικείμενο των γραφικών), όμως τελικά αισθάνομαι ότι κάλυψα το κενό και βελτίωσα και ακόμα περισσότερο τα επίπεδα γνώσης μου.

Η εταιρία φαίνεται να πηγαίνει καλά, το τελευταίο καιρό έχει προκηρύξει πολλές νέες θέσεις και έχει προσλάβει αρκετά άτομα κάτι το οποίο θέλω να πιστεύω ότι είναι σημάδι ευρωστίας. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι έκαναν πολλοί Ισπανοί αίτηση για κάποια θέση, αλλά κανένας Έλληνας, πράγμα που ίσως σημαίνει 2 πράγματα: είτε ότι η Ισπανία έχει μεγαλύτερη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών και συνεπώς περισσότερα άτομα που ασχολούνται με το αντικείμενο σε επαγγελματικό επίπεδο, είτε ότι παρόλη την κρίση και την γενική δυσαρέσκεια, ο Έλληνας στην πραγματικότητα δεν αφήνει εύκολα την Ελλάδα για να φύγει στο εξωτερικό (παρόλες τις στατιστικές και την διάθεση που δηλώνει).

Όσον αφορά τα οικογενειακά, έχουμε μπει σε ένα ρυθμό με τα παιδιά σχολείο και νηπιαγωγείο. Η έλλειψη ευρύτερης οικογένειας δημιουργεί αναμενόμενα κάποιες δυσκολίες γιατί υπάρχει έλλειψη βοήθειας, αλλά αυτό είναι κάτι που βιώνουνε και όσοι μένουν στην Αθήνα χωρίς συγγενείς κοντά. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να επιφορτίζεται ο ένας από τους δυο συντρόφους με περισσότερες ευθύνες και να δαπανά περισσότερο χρόνο για τα παιδιά. Αυτό ελπίζω να βελτιωθεί από Σεπτέμβριο όταν πάνε και τα 2 παιδιά στο σχολείο με κανονικό ωράριο.

Επίσης διαπιστώνω για ακόμα μια φορά ότι είναι μύθος η γενική αίσθηση ότι «η Αγγλία είναι βαρετή, δεν έχεις τίποτα να κάνεις» κλπ. Αυτή είναι μια αντίληψη που περνά στους Έλληνες όσο είναι φοιτητές στην Αγγλία που φυσικά τους λείπουν οι μεταμεσονύχτιες καφετέριες και ταβέρνες. Όταν όμως έχεις full time εργασία και οικογένεια (με την οποία θέλεις να ασχοληθείς), δεν υπάρχει δυστυχως ούτε χρόνος, ούτε δύναμη για τέτοιες δραστηριότητες. Συγκρίνοντας τη ζωή μου στην Κέρκυρα με τη ζωή στην Αγγλία, αν εξαιρέσεις φυσικά την εργασία με οικονομικές απολαβές, το ήρεμο κλίμα, την τάξη και την οργάνωση, την καλύτερη περίθαλψη που έχω εδώ, δεν διαφέρει ιδιαίτερα. Την ίδια ώρα περπατώ για να φτάσω στην δουλειά, το ίδιο βρέχομαι, την ίδια ώρα επιστρέφω σπίτι, την ίδια ώρα αφιερώνω στην οικογένεια, την ίδια έλλειψη δυνατότητας (και δύναμης) να πάω σινεμά ή σε ένα εστιατόριο έχω. Στο μόνο που υπερτερούσε η Κέρκυρα ήταν στην διαδρομή για την δουλειά που περνούσε από την Γαρίτσα, με θέα το Παλαιό Φρούριο που ήταν πραγματικά εκπληκτική. Το Leamington Spa είναι πάνω από το μέσο όρο «ομορφιάς» για Αγγλική πόλη αλλά δεν τη φτάνει.

Σχετικά με τα έξοδα διαβίωσης, διαπιστώνω ότι με ένα ενοίκιο της τάξης των 700-750 λιρών (2 υπνοδωμάτια), ένα αυτοκίνητο, και τα συνηθισμένα έξοδα (σουπερμάρκετ, λογαριασμοί κλπ) πρέπει να μπαίνουν στο σπίτι περί τις 2000 λίρες καθαρά το μήνα (εκτός Λονδίνου). Με ένα μέσο μισθό αυτά βγαίνουν δύσκολα, ή οριακά, αλλά με 2 μισθούς βγαίνουν άνετα.

Σε γενικές γραμμές αυτή είναι η τρέχουσα κατάσταση στην Αγγλία, έχουν όλα μπει σε μια ροή. Η δουλειά προχωρά πολύ καλά, τα παιδιά έχουν προσαρμοστεί, έχουν βελτιώσει εντυπωσιακά τη γνώση των Αγγλικών τους (ιδιαίτερα η μεγάλη που έχει αποκτήσει Αγγλική προφορά), έχουν δραστηριότητες εκτός σχολείου. Αν εξαιρέσεις τα της οικογένειας που είναι πάντα δύσκολα, έχουμε ηρεμήσει αρκετά και έχει βελτιωθεί αισθητά η ποιότητα ζωής μας. Η απόφαση να επιστρέψουμε στην Αγγλία αποδεικνύεται μέχρι στιγμής σωστή.

ΥΓ: Αυτό που απομένει είναι το ερώτημα τι θα απογίνει αυτό το blog. Δεν θα ήθελα, και δεν είναι το αντικείμενο του άλλωστε, να γίνει άλλο ένα blog-Ανταπόκριση από Αγγλία. Υπάρχουν πολλά άλλα που το κάνουν καλύτερα. Δεν έχω πλέον εκ των έσω γνώση για τα ελληνικά δρώμενα όσον αφορά την ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιών και δεν ξέρω αν ενδιαφέρει το ελληνικό κοινό για το τι συμβαίνει στην Αγγλία στο χώρο. Θα το αφήσω λίγο να κατασταλάξει και θα επανέλθω.


2 Responses to “Επιστροφή στην Αγγλία, μέρος 3ο”


  1. 1 George
    Ιουλίου 17, 2012 στο 8:39 μμ

    Θέλω να ρωτήσω αν και με ποιο τρόπο λειτουργούν τα bonuses στις μεγάλες εταιρίες στην Αγγλία. Νομίζω ότι είναι ένα θέμα προσωπικό αφού αφοράει τις οικονομικές απολαβές αλλά υπάρχουν ρεαλιστικά παραδείγματα;
    Φορολογούνται επιπλέον ή ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναλόγως την εταιρία?


Comments are currently closed.

Το blog αυτό έχει ως σκοπό να ρίξει μια ψύχραιμη και κριτική ματιά στο κόσμο των videogames. Χωρίς πάθη, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς άγνοια. Τα videogames έχουν να μας δώσουν πολλά, και αξίζει να ασχοληθούμε με αυτά.

Game-based Learning στην Ελλάδα
Επισκεφτείτε το group
Bookmark and Share
Ιουνίου 2012
Δ T Τ T Π S S
« Δεκ.   Jul »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Αρέσει σε %d bloggers: