Αρχείο για Ιουλίου 2010

30
Ιολ.
10

Η μεγάλη δύναμη φέρνει και μεγάλη ευθύνη

Ανάμεσα στα πολλά rss notification που φτάνουν στο Google Reader μου, έφτασε πριν λίγες μέρες και η παρακάτω είδηση με ηχηρό τίτλο: «ISU study finds TV viewing, video game play contribute to kids’ attention problems». Πρόκειται για ένα δελτίο τύπου του Πανεπιστημίου της Iowa σχετικά με μια έρευνα που φαίνεται να αποδεικνύει ότι τα βιντεοπαιχνίδια (και η τηλεόραση) δημιουργούν το Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής στα παιδιά. Την είδηση αυτή έπιασε το ScienceDaily και αναμετάδωσε ως εξής: «Parents looking to get their kid’s attention — or keeping them focused at home and in the classroom — should try to limit their television viewing and video game play. That’s because a new study led by three Iowa State University psychologists has found that both viewing television and playing video games are associated with increased attention problems in youths». Από εκεί η εφημερίδα Daily Mail της Μεγάλης Βρετανίας κατέληξε στο ότι: «Children who play video games for two hours a day may DOUBLE risk of getting ADHD».

Δεν θα κρίνω φυσικά την ποιότητα της έρευνας, μπορείτε όμως να βρείτε αναφορές που την καταρρίπτουν εδώ, και εδώ. Θα πω μόνο ότι η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τη γνωστή ομάδα του Craig Anderson του Πανεπιστημίου της Iowa που έχει βάλει σκοπό τη ζωής του να αποδείξει ότι τα βιντεοπαιχνίδια βλάπτουν. Για το λόγο αυτό όλες οι έρευνες του με τον έναν ή τον άλλον τρόπο καταλήγουν σε αυτό το συμπέρασμα.

Αυτό που θέλω να σχολιάσω στην πραγματικότητα είναι ο λανθασμένος τρόπος που παρουσιάστηκε η έρευνα, καταρχάς από το επίσημο δελτίο τύπου του Πανεπιστημίου και μετά από διάφορα (έγκυρα υποτίθεται) site και στην συνέχεια εφημερίδες (φυλλάδες μεν, αλλά με μεγάλη κυκλοφορία). Από τις αναφορές στα ΜΜΕ φαίνεται ότι αποδείχθηκε ότι τα βιντεοπαιχνίδια προκαλούν το Σύνδρομο. Όμως, οι ίδιοι οι ερευνητές αναφέρουν στο κείμενο της εργασίας ότι «Although these studies provide useful evidence for television and video game effects on attention problems, there are several limitations. Because both studies rely on correlational data rather than randomly assigned treatments, this limits the ability to make causal conclusions. Some unmeasured variable that is systematically associated with television or video game exposure may account for some of the changes in attention problems. Controlling for earlier attention problems in the middle childhood sample likely removes the effects of most other influences on attention problems, but it cannot account for variables that had a new impact on attention problems between initial and final measurements of attention problems (eg, if children began taking medications for attention disorders during the study). The late adolescent/early adult sample is measured at a single time point, making conclusions about the direction of causality inappropriate within this sample.».

Με δυο λόγια η έρευνα έδειξε συσχέτιση (ότι συνυπάρχουν δηλαδή) και όχι αιτιατή σχέση (ότι το ένα προκαλεί το άλλο) μεταξύ των βιντεοπαιχνιδιών και της ύπαρξης του Συνδρόμου Ελλειμματικής Προσοχής. Αυτό κάλλιστα θα μπορούσε να σημαίνει ότι παιδιά με το Σύνδρομο αυτό έλκονται από τα παιχνίδια γιατί τους προσφέρουν σύντομες δραστηριότητες και στόχους οι οποίοι αλλάζουν συχνά.

Πως συνέβη αυτή η «παρεξήγηση» από τα ΜΜΕ; Απλά το Πανεπιστήμιο έβγαλε ένα δελτίο τύπου με τον απόλυτο τίτλο ότι τα βιντεοπαιχνίδια προκαλούν το Σύνδρομο (αν και στο υπόλοιπο κείμενο λέει «ίσως»), και στην συνέχεια δημοσιογράφοι που είδαν το δελτίο και διέκριναν μια «ζουμερή» είδηση την άρπαξαν, την πασπάλισαν με λίγη υπερβολή και την παρουσίασαν στο πεινασμένο για τρόμο και πανικό κοινό, χωρίς να διαβάσουν την έρευνα την ίδια. Κατανοώ οι περισσότεροι δημοσιογράφοι δεν είναι ικανοί να διαβάσουν και να κατανοήσουν μια επιστημονική έρευνα (δεν είναι και η δουλειά τους αυτή άλλωστε). Δείχνει όμως ότι υπάρχει έλλειψη εξειδικευμένων δημοσιογράφων που να μπορούν να μεταφέρουν σωστά μια επιστημονική είδηση, και στο Εξωτερικό, αλλά και στην Ελλάδα. Τα ΜΜΕ έχουν μεγάλη δύναμη, αλλά και μεγάλη ευθύνη για τη σωστή ενημέρωση του κοινού.

Να επαναλάβω ότι τα βιντεοπαιχνίδια όπως και κάθε άλλο μέσο πρέπει να υπόκεινται σε ελεγχόμενη χρήση. Τίποτα δεν είναι καλό για τον άνθρωπο όταν γίνεται ανεξέλεγκτα και χωρίς μέτρο.

Advertisements
13
Ιολ.
10

Νέο group για έρευνα και δημιουργία Serious games στην Ελλάδα

Στο συνέδριο για τα Serious Games SGEED2010 το οποίο έγινε στα Γιάννενα (και για το οποίο έγραψα σε προηγούμενο άρθρο), ως ένα από τα βασικά προβλήματα για την μικρή ανάπτυξη και διείσδυση που έχουν οι εφαρμογές των βιντεοπαιχνιδιών στην μάθηση (και όχι μόνο) στην χώρα μας αναδείχθηκε όχι τόσο η έλλειψη έρευνας και τεχνογνωσίας αλλά η εσωστρέφεια και η έλλειψη συνεργιών που πιθανώς να έκανε τον τομέα αυτό θα ανθίσει.

Στην χώρα μας υπάρχουν και αρκετές εταιρίες που αναπτύσσουν βιντεοπαιχνίδια και που διατίθενται να ασχοληθούν με τα serious games όπως και πολλά Πανεπιστήμια και άλλα ιδρύματα που ασχολούνται ερευνητικά με το θέμα αυτό (περισσότερα ίσως από ότι μπορεί να φανταστεί κανείς). Το πρόβλημα είναι ότι σε γενικές γραμμές υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης και επικοινωνίας μεταξύ ερευνητών, αλλά και ερευνητών και βιομηχανίας ανάπτυξης.

Ως μια πρώτη προσπάθεια γεφύρωσης αυτού του χάσματος δημιουργήθηκε το «Game-Based learning» group, το οποίο έχει ως σκοπό τη δημιουργία μιας Διαδικτυακής κοινότητας ατόμων που ασχολούνται με τις εφαρμογές των Βιντεοπαιχνιδιών αλλά και Εικονικών Κόσμων στην εκπαίδευση και μάθηση, και οτιδήποτε άλλο εμπίπτει στον τομέα των Serious Games, στην Ελλάδα. Απευθύνεται σε άτομα που ασχολούνται με Serious Games και Εικονικούς Κόσμους σε ερευνητικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο υλοποίησης. Ευπρόσδεκτοι είναι και Έλληνες Ερευνητές του εξωτερικού.

Με την σειρά σας, προσκαλέστε όσα άτομα γνωρίζετε που ενδιαφέρονται για το αντικείμενο των Serious Games έτσι ώστε να γίνει η κοινότητα το δυνατόν μεγαλύτερη.

Ελπίδα είναι ότι η Διαδικτυακή αυτή κοινότητα θα γίνει πλατφόρμα για ενημέρωση, γνωριμίες, ανταλλαγή εμπειρίας και συνεργασίες πάνω στα Serious Games.

12
Ιολ.
10

Serious Games, Education and Economic Development (SGEED-2010) στα Ιωάννινα

Την εβδομάδα που μας πέρασε έλαβα μέρος σε ένα συνέδριο στα Γιάννενα σχετικά με τα Serious Games. To συνέδριο ήταν στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος Ludus, το οποίο έχει ως σκοπό να ενημερώσει το ευρύ κοινό, φορείς, εταιρίες, και εκπαιδευτικούς σχετικά με τα οφέλη της χρήσης των βιντεοπαιχνιδιών στην εκπαίδευση και όχι μόνο. To συνέδριο πραγματοποιήθηκε στο Επιστημονικό και Τεχνολογικό Πάρκο του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, και οι σύνεδροι μέναμε σε ένα αρκετά πολυτελές ξενοδοχείο, λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα (τα λίγα τυχερά της ακαδημαϊκής ζωής).

Έγιναν κάποιες ομιλίες σχετικά με τις δυνατότητες των serious games και τις ευκαιρίες που δίνουν για οικονομική ανάπτυξη, ιδιαίτερα στην περιοχή των Βαλκανίων. Πολλές από τις ομιλίες ήταν ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις μελετών-περιπτώσεων serious games, κυρίως από Ευρωπαϊκά Προγράμματα όπως το e-Vita του Δημόκριτου, ή το SimSafety του ΙΤΥ της Πάτρας. Υπήρχαν και μερικές σε πιο θεωρητικό επίπεδο σχετικά με την επίπτωση του συναισθήματος στην μάθηση και η εφαρμογή του στα serious games και μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία πάνω στη δυναμική δημιουργία περιεχομένου με βάση την εμπειρία του χρήση (Experience-driven Procedural Content Generation) του καθηγητή κου Γιαννακάκη από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.

Εγώ έδωσα δύο ομιλίες, η πρώτη ήταν μια παρουσίαση του Συλλόγου Δημιουργών Ψυχαγωγικού Λογισμικού. Αυτή έγινε σε ένα κοινό που δεν γνώριζε την ύπαρξη εταιριών στην Ελλάδα που ασχολούνται με την ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιών, ούτε φυσικά την ύπαρξη Συλλόγου, γεγονός που δείχνει ότι έχουμε αρκετή δουλειά στο τομέα της ενημέρωσης του ευρύτερου κοινού. Πάντως εκτός από απορία εισέπραξα και το θαυμασμό (όχι σε εμένα προσωπικά) για την όλη προσπάθεια. Η δεύτερη ομιλία ήταν σχετικά με την εκπαιδευτική αξία των βιντεοπαιχνιδιών και τις δυσκολίες που υπάρχουν στην εφαρμογή τους σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα. Και αυτή πήγε καλά, ιδίως στο μέρος των δυσκολιών στην εφαρμογή είδα αρκετά άτομα να χαμογελούν με κατανόηση κατά την διάρκεια της ομιλίας.

Κάναμε και ένα πάνελ για να συζητήσουμε θέματα όπως για το τι λείπει για την ανάπτυξη της αγοράς των serious games στην Ελλάδα (η έλλειψη συνεργιών και η τρομερή εσωστρέφεια που μας χαρακτηρίζει ως λαό, σε όλα τα επίπεδα, ήταν η γνώμη μου και όχι τόσο η έλλειψη τεχνογνωσίας). Η έλλειψη εκπαίδευσης πάνω στην ανάπτυξη Serious Games, η αρνητική αντιμετώπιση των βιντεοπαιχνιδιών γενικότερα, η μικρή αγορά της Ελλάδας ήταν άλλες γνώμες που ακούστηκαν.

Γενικά ήταν ενδιαφέρον το συνέδριο, η φιλοξενία από το προσωπικό του BIC Ηπείρου άψογη και το Ηπειρώτικο φαγητό πολύ καλό (αν και βαρύ στο κρέας). Προσωπικά όμως το καλύτερο στοιχείο του συνεδρίου ήταν οι ευκαιρίες που μου έδωσε να γνωρίσω και να μιλήσω με αξιόλογα άτομα του χώρου των Serious Games στην Ελλάδα (αλλά και εκτός). Ελπίζω να προκύψουν ενδιαφέρουσες συνεργασίες από αυτές τις επαφές στο εγγύς μέλλον.

Παρακάτω είναι οι ομιλίες που έδωσα στο συνέδριο για όποιον ενδιαφέρεται.




Το blog αυτό έχει ως σκοπό να ρίξει μια ψύχραιμη και κριτική ματιά στο κόσμο των videogames. Χωρίς πάθη, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς άγνοια. Τα videogames έχουν να μας δώσουν πολλά, και αξίζει να ασχοληθούμε με αυτά.

Game-based Learning στην Ελλάδα
Επισκεφτείτε το group
Bookmark and Share
Ιουλίου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιον.   Αυγ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
Advertisements

Αρέσει σε %d bloggers: