28
Ιαν.
10

Serious games ή απλά games στην εκπαίδευση;

Τις τελευταίες μέρες ασχολούμαι με την συγγραφή ενός κεφαλαίου για ένα βιβλίο (στα Αγγλικά) με θέμα τη χρήση βιντεοπαιχνιδιών στην εκπαίδευση (τα λεγόμενα serious games). Το δικό μου κεφάλαιο έχει θέμα το σχεδιασμό βιντεοπαιχνιδιών για εκμάθηση Φυσικής. Είναι και αυτός ένας από τους λόγους (ο Θαλής είναι ένας άλλος) που έχουν αραιώσει τα post στο blog αυτό, όπως και στο Videogames Laboratory. Κάνοντας λοιπόν μια ευρεία επισκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας διαπίστωσα (ξανά) τρία πράγματα: ότι υπάρχουν εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, δημοσιευμένες εργασίες σχετικά με τα οφέλη της χρήσης των βιντεοπαιχνιδιών στην εκπαίδευση, ότι το μεγαλύτερο μέρων αυτών είναι σε θεωρητικό επίπεδο, και ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτών αναμασάνε τα ίδια και τα ίδια, μην έχοντας να προσφέρουν κάτι το ουσιαστικό ως προς την διαδικασία ένταξης των βιντεοπαιχνιδιών στην εκπαίδευση καθαυτή.

Ότι τα βιντεοπαιχνίδια έχουν την δυνατότητα να ενισχύσουν την διαδικασία μάθησης προκύπτει σχεδόν αβίαστα, με βάση την ευρέως αποδεκτή εκπαιδευτική αξία του παραδοσιακού παιχνιδιού. Στο ζωικό βασίλειο το παιχνίδι είναι το κύριο μέσο μάθησης βασικών δεξιοτήτων επιβίωσης. Τα γατάκια δεν παίζουν μόνο για ψυχαγωγηθούν, αλλά για να μάθουν να επιτίθενται, να κυνηγούν και να αιχμαλωτίζουν το θήραμα και να αποφεύγουν το κίνδυνο. Το παιχνίδι του προσφέρει ένα ασφαλές περιβάλλον στο οποίο ένα λάθος δεν έχει αντίκτυπο σε αυτό.

Το παιχνίδι αποτελούσε και για τον άνθρωπο, από αρχαιοτάτων χρόνων, ένα βασικό εργαλείο μάθησης και εκπαίδευσης. Η μάθηση τότε γινόταν σε προσωπικό επίπεδο, σε αυθεντικά περιβάλλοντα, με τη χρήση των σχετικών εργαλείων. Αργότερα η εκπαίδευση έγινε μαζική και σε πιο αφηρημένο επίπεδο, απομονωμένη στο σχολικό περιβάλλον χωρίς αναφορά στα περιβάλλοντα στα οποία η γνώση θα χρησιμοποιηθεί. Η εκπαίδευση είναι πλέον ως επί το πλείστον πολλή θεωρία και λίγη πράξη.

Τα serious games είναι άλλη μια καινοτομία της νέας εποχής στην οποία όλοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους για βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Μετά το πολυδιαφημισμένο, αλλά όχι εξαιρετικά επιτυχημένο e-Learning, στους διαδραστικούς εικονικούς κόσμους που προσφέρουν τα βιντεοπαιχνίδια, στα οποία ο μαθητής μπορεί να μάθει στην πράξη χρησιμοποιώντας αυθεντικά εργαλεία και διαδικασίες, να κάνει σφάλματα και να μάθει μέσω αυτών, να κάνει πειράματα να σχηματίσει θεωρίες, να συλλέξει δεδομένα και να τις επαληθεύσει. Και όλα αυτά μέσω μιας διαδικασίας παιχνιδιού που τον εμπλέκει και μπορεί να τον προσηλώσει για ώρες.

Οι δυνατότητες των βιντεοπαιχνιδιών στην εκπαίδευση είναι μεγάλες και τα οφέλη πολλά. Αυτό που λείπει είναι το πώς μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε στην πράξη και να τα εντάξουμε στα σχολικά περιβάλλοντα. Το μεγάλο πρόβλημα είναι πως δεν υπάρχει μια επιτυχημένη συνταγή ενσωμάτωσης της μάθησης σε ένα βιντεοπαιχνίδι (όπως άλλωστε δεν υπάρχει συνταγή επιτυχίας για το σχεδιασμό ενός κανονικού βιντεοπαιχνιδιού) και αξιολόγησης της. Εκεί πρέπει να στραφεί τώρα η έρευνα, μιας και το θεωρητικό κομμάτι το υπερκαλύψαμε.

Πάντως, αν και ένθερμος υποστηρικτής της χρήσης των βιντεοπαιχνιδιών στην εκπαίδευση, πρέπει κάνω μια παρατήρηση: Όλοι προσβλέπουν στην ένταξη των βιντεοπαιχνιδιών στην εκπαιδευτική διαδικασία ως πανάκεια. Ακόμα και στην Ελλάδα κάτι κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, τουλάχιστον από ονειροπόλους ερευνητές και εκπαιδευτικούς αν όχι από την Πολιτεία. Γιατί όμως εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στα βιντεοπαιχνίδια χωρίς να έχουμε αξιοποιήσει πλήρως το παραδοσιακό παιχνίδι στα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα; Ποιος δάσκαλος οργάνωσε ένα παιχνίδι ρόλων με τους μαθητές του; Ποιος χρησιμοποίησε την Μονόπολι ως εργαλείο εκμάθησης διαχείρισης οικονομικών και πόρων;

Πολλά πράγματα στην τάξη μπορούν να γίνουν παιχνίδι, αρκεί ο δάσκαλος να προσθέσει στοιχεία ανταγωνισμού, στόχους, αποτέλεσμα και επιβράβευση σε αυτά. Πιστεύω ότι έχουμε εναποθέσει πολλές ελπίδες στα serious games, χωρίς πριν να έχουμε αξιοποιήσει το παραδοσιακό εργαλείο του παιχνιδιού. Ένα πολύ μεγάλο μέρος των προβλημάτων ένταξης των serious games στην τάξη πηγάζει ακριβώς από αυτό, το ότι δηλαδή δεν ξέρουμε (και δεν αποδεχόμαστε ίσως) το παιχνίδι ως εργαλείο μάθησης.



Το blog αυτό έχει ως σκοπό να ρίξει μια ψύχραιμη και κριτική ματιά στο κόσμο των videogames. Χωρίς πάθη, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς άγνοια. Τα videogames έχουν να μας δώσουν πολλά, και αξίζει να ασχοληθούμε με αυτά.

Game-based Learning στην Ελλάδα
Επισκεφτείτε το group
Bookmark and Share
Ιανουαρίου 2010
Δ T Τ T Π S S
« Δεκ.   Φεβ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Αρέσει σε %d bloggers: