18
Jun
09

Απασχόληση στη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών: τα παραλειπόμενα

Στα προηγούμενα δυο άρθρα αναφέρθηκα στο πως κατέληξα εγώ να εργάζομαι στην βιομηχανία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών στην Αγγλία. Κάποιος αναγνώστης του blog μου έκανε μερικές ενδιαφέρουσες ερωτήσεις στα σχόλια τις οποίες ήθελα να απαντήσω εδώ για μεγαλύτερη ανάλυση.

Η πρώτη αφορά επιπλέον συμβουλές για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με την βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών. Έχω μιλήσει για το πώς μπορεί να γίνει αυτό σε παλαιότερο post. Επιγραμματικά, πρέπει πρώτα και κύρια να έχεις μεγάλη διάθεση να ασχοληθείς με την ανάπτυξη και να το δείχνεις αυτό μέσω παιχνιδιών που έχεις αναπτύξει μόνος σου ή με άλλους στον ελεύθερο σου χρόνο. Απαιτεί καλές γνώσεις προγραμματισμού όμως όχι απαραίτητα εξειδικευμένες. Δεν χρειάζεται δηλαδή να έχεις κάποιο πτυχίο πάνω στην ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιών. (όπως αυτό που προσφέρουν πολλά πανεπιστήμια στο εξωτερικό). Γενικά αγάπη για το αντικείμενο και όρεξη για δουλειά πρέπει να έχει κάποιος, είτε προγραμματιστής είναι αυτός είτε καλλιτέχνης για να εργαστεί στην βιομηχανία. Αν υπάρχουν αυτά τότε θα βρεθούν αρκετές εταιρίες (κυρίως στο εξωτερικό) που θα δεχθούν να σας πάρουν συνέντευξη. Προτιμήστε εταιρείες που δέχονται αιτήσεις απευθείας και αποφύγετε αν μπορείτε τα γραφεία ευρέσεως εργασίας. Αυτά σας κρίνουν με βάση μια λίστα προδιαγραφών που δεν μπορεί πάντα να περιγράψει τις ικανότητες σας.

Η δεύτερη ερώτηση που μου έγινε αφορά το αν το ότι ήμουν ξένος εκεί (στην Αγγλία) οδήγησε σε διαφορετική αντιμετώπιση προς το πρόσωπο μου (πιθανόν και απόρριψη της αίτησης μου από τη Codemasters). Πρέπει να ξεκαθαρίσω το εξής, τουλάχιστον από δική μου εμπειρία στα 10 χρόνια που πέρασα εκεί: στην Αγγλία δεν υπάρχει ίχνος διάκρισης στο εργασιακό χώρο όσον αφορά την καταγωγή και τη προέλευση κάποιου. Ευρωπαίοι, Αμερικάνοι, Ασιάτες, Αφρικανοί είναι ένα και το αυτό. Το μόνο που μετράει είναι οι ικανότητες κάποιου και το μόνο ενδιαφέρει τους εργοδότες είναι να γίνεται σωστά η δουλειά και να υπάρχει ένα ευχάριστο εργασιακό περιβάλλον. Ειδικότερα στην Rare, η ομάδα στην οποία άνηκα είχε άτομα από Αγγλία, Ιταλία, Αφρική, Κίνα, Ρουμανία, Γερμανία, Νορβηγία (ίσως και να μου ξεφεύγει και καμία χώρα). Πιστεύω ακράδαντα ότι η απόρριψη της αίτησης μου από τη Codemasters ουδεμία σχέση είχε με το ότι δεν ήμουν Άγγλος.

Η τελευταία ερώτηση αφορά την επιλογή μου να επιστρέψω Ελλάδα και να διδάξω στο Πανεπιστήμιο. Αυτή η επιλογή δεν είχε καμία σχέση με την δουλειά μου στη Rare, ούτε με το χώρο ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών γενικότερα αλλά οφείλονταν σε οικογενειακούς λόγους. Από την θητεία μου στην Rare δεν έχω κανένα παράπονο, ήταν η καλύτερη και πιο ενδιαφέρουσα δουλειά που έχω κάνει ποτέ, με διαφορά. Η ενασχόληση μου με το Πανεπιστήμιο δεν συγκαταλέγεται στους λόγους για τους οποίους έφυγα από την Αγγλία, αυτό προέκυψε στην πορεία.


4 Responses to “Απασχόληση στη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών: τα παραλειπόμενα”


  1. Ιουνίου 21, 2009 στο 11:33 πμ

    Ευχαριστώ πολύ για τις κατατοπιστικές απαντήσεις!

    Διάβασα στο twitter feed σας σχετικά με ένα συνέδριο για τα βιντεοπαιχνίδια στην Αθήνα. Θα μπορούσαμε να βρούμε κάπου πληροφορίες γι’αυτό;

  2. Ιουνίου 22, 2009 στο 5:21 πμ

    Βεβαίως, πληροφορίες υπάρχουν εδώ
    http://www.ace2009.org/


Comments are currently closed.

Το blog αυτό έχει ως σκοπό να ρίξει μια ψύχραιμη και κριτική ματιά στο κόσμο των videogames. Χωρίς πάθη, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς άγνοια. Τα videogames έχουν να μας δώσουν πολλά, και αξίζει να ασχοληθούμε με αυτά.

Game-based Learning στην Ελλάδα
Επισκεφτείτε το group
Bookmark and Share
Ιουνίου 2009
Δ T Τ T Π S S
« May   Jul »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Αρέσει σε %d bloggers: