20
Mar
09

Εικονικές Αγοραπωλησίες με αληθινά χρήματα μέρος 2ο

Σε συνέχεια του άρθρου σχετικά με τις Εικονικές Αγοραπωλησίες με αληθινά χρήματα που δημοσιεύτηκε στον Ελεύθερο Τύπο την προηγούμενη εβδομάδα, μου ζητήθηκε χτες να κάνω παρέμβαση σε κάποιο κεντρικό κανάλι που παρουσίαζε ένα παρόμοιο θέμα. Η μεγαλύτερη ανησυχία των δημοσιογράφων για όλο αυτό το εκπληκτικό φαινόμενο ήταν το κατά πόσο είναι ασφαλές να πραγματοποιούνται τέτοιες δοσοληψίες μέσω Internet, να δίνει κανείς πραγματικά χρήματα και να αγοράζει εικονικά αντικείμενα, πράγματα που δεν υπάρχουν. Για το λόγο αυτό εκτός από εμένα είχαν καλέσει και ένα ειδικό στην ασφάλεια του Internet.

Είναι τυπικό χαρακτηριστικό του δύσπιστου, προς τη τεχνολογία γενικά, Έλληνα να εστιάζει σε πραγματικά ανούσια πράγματα και να χάνει την ουσία. Η ουσία είναι ότι βιώνουμε ένα εκπληκτικό κοινωνικό φαινόμενο και ως έτσι πρέπει να μελετήσουμε όλες αυτές τις εικονικές αγοραπωλησίες.

Το Internet έχει κατακλυστεί τα τελευταία χρόνια από εικονικούς κόσμους κάθε μορφής, από Διαδικτυακά παιχνίδια πολλών χρηστών όπως το World of Warcraft, μέχρι και 3D chat rooms όπως το IMVU. Σε αυτούς τους εικονικούς τόπους εκατομμύρια άτομα συνευρίσκονται εικονικά είτε για να παίξουν συνεργατικά, είτε για να συνομιλήσουν, να ψυχαγωγηθούν, για οποιαδήποτε μορφής κοινωνική αλληλεπίδραση δηλαδή. Όχημα και μέσο για αυτή την κοινωνική αλληλεπίδραση αποτελεί το εικονικό εγώ (avatar) του κάθε ατόμου, το οποίο είναι η προέκταση και η απεικόνιση του εαυτού του στον εικονικό αυτό κόσμο.

Όταν βρισκόμαστε με μια παρέα στον πραγματικό κόσμο ή γενικότερα στις κοινωνικές μας αλληλεπιδράσεις, θέλουμε η παρουσία μας να είναι αρεστή, οπτικά κατά κύριο λόγο. Έτσι είμαστε διατεθειμένοι να ξοδέψουμε εκατοντάδες (κάποιοι χιλιάδες) ευρώ κάθε χρόνο αγοράζοντας όμορφα παπούτσια, ρούχα, κοσμήματα, μεικ-απ και επισκεπτόμαστε το κομμωτήριο, γυμναστήριο τακτικά για το ίδιο λόγο (κακά τα ψέματα αν μας ενδιέφερε η υγεία και μόνο δεν θα αυξανόταν οι συνδρομές κατακόρυφα μετά τα Χριστούγεννα και λίγο πριν το καλοκαίρι).

Κάποιος θα έλεγε ότι όλα αυτά τα έξοδα είναι ανούσια, και το αγοράσεις όμορφα πράγματα για τον εαυτό σου δεν είναι βασικό στοιχείο για την επιβίωση σου (ένα τσουβάλι με μια τρύπα για το κεφάλι και 2 για τα χέρια φτάνει να σε προφυλάξει από το κρύο). Παρόλα αυτά οι αγορές αυτές γίνονται για να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, έτσι ώστε να αρέσουμε μέσα στο κοινωνικό μας περίγυρο και να αυξηθεί η αυτοπεποίθηση μας.

Γιατί μας φαίνεται τότε παράξενη και ανούσια η επιθυμία πολλών ανθρώπων να κάνουν το ίδιο και για το εικονικό εγώ τους; Το να θέλουν να κάνουν την απεικόνιση τους μέσα σε ένα εικονικό κόσμο αρεστή στους φίλους τους; Το να θέλουν να διορθώσουν μια φυσική τους ατέλεια και να αναδημιουργήσουν τον εαυτό τους όπως πραγματικά θα ήθελαν να είναι;

Αυτό επιπλέον αποδεικνύει ότι πρώτον η ανάγκη για κοινωνική αλληλεπίδραση είναι εγγενής στον άνθρωπο σε οποιοδήποτε μέσο και δεύτερον πόσο «πραγματική» μια εικονική κοινωνία είναι στην πραγματικότητα. Και αυτή είναι η ουσία όλων των εικονικών κόσμων οποιασδήποτε μορφής: η κοινωνική αλληλεπίδραση. Με όλους τους κανόνες που αυτή ενέχει όπως και στην πραγματική ζωή.

Το να αρέσουμε είναι ένας λόγος για τον οποίο αγοράζουμε εικονικά πράγματα. Ένας άλλος είναι για να αποκτήσουμε περισσότερη δύναμη που εξηγεί την παρουσία Gold Farmers σε παιχνίδια τύπου World of Warcraft. Ένας τρίτος είναι ότι μας βοηθά να σχηματίσουμε μια ιδιαίτερη ταυτότητα για τον εαυτό μας και να ξεχωρίζουμε. Βασικές ανάγκες, όλες, του ανθρώπου ως κοινωνικού ζώου.

Η κοινωνική αλληλεπίδραση μέσω εικονικών κόσμων ή ακόμα και σελίδων κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook, αποτελεί πλέον βασικό συστατικό της καθημερινότητας πάρα πολλών ανθρώπων. Όποτε αλληλεπιδρά ο άνθρωπος μέσα σε μια κοινωνική ομάδα έχει τις ίδιες βασικές ανάγκες, είτε η κοινωνική ομάδα βρίσκεται στον πραγματικό είτε στον εικονικό κόσμο. Το γιατί ο άνθρωπος ξοδεύει τόσα χρήματα για να βελτιώσει το εαυτό του πρέπει συνεπώς να το εξετάζουμε συνολικά.

ΥΣ: Πάντως το όλο αυτό σκηνικό μου θύμισε μια παλαιότερη συνέντευξη σε κάποιο ραδιόφωνο της Αθήνας, που η δημοσιογράφος με ρώτησε αν υπήρχε κίνδυνος να εθιστούν να παιδιά στα εκπαιδευτικά παιχνίδια, αντί να εξερευνήσει τις εκπληκτικές ευκαιρίες που παρουσιάζονται για ενίσχυση της διαδικασίας μάθησης μέσω βιντεοπαιχνιδιών.



Το blog αυτό έχει ως σκοπό να ρίξει μια ψύχραιμη και κριτική ματιά στο κόσμο των videogames. Χωρίς πάθη, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς άγνοια. Τα videogames έχουν να μας δώσουν πολλά, και αξίζει να ασχοληθούμε με αυτά.

Game-based Learning στην Ελλάδα
Επισκεφτείτε το group
Bookmark and Share
Μαρτίου 2009
Δ T Τ T Π S S
« Ιαν.   Apr »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Αρέσει σε %d bloggers: