06
Νοέ.
08

Παράλληλες ζωές

Τι είναι τα Massively Multiplayer Online Games; Γιατί κρατούν τόσο κόσμο προσκολλημένο στην οθόνη του υπολογιστή κατά μέσο όρο 24 ώρες την εβδομάδα, άνδρες, γυναίκες και παιδιά; Τι τους κάνει διατεθειμένους να πληρώνουν τακτική συνδρομή για το προνόμιο αυτό; Για ποιο λόγο τα παιχνίδια αυτά έχουν εισχωρήσει στην ζωή μερικών ανθρώπων σε τέτοιο βαθμό ώστε να θεωρούν τον εικονικό κόσμο του παιχνιδιού σαν τον κόσμο που ζουν και την Γη απλά ένα μέρος που μπορούν να βρουν τροφή και ξεκούραση;

Σε ένα νέο άρθρο μου στο gameover.gr εξηγώ γιατί τα Massively Multiplayer Online Games δεν είναι απλά παιχνίδια.


2 Responses to “Παράλληλες ζωές”


  1. 1 Arkadian
    Νοεμβρίου 13, 2008 στο 1:30 μμ

    Πολύ καλό το άρθρο σας. Μόλις σταματησα μετά από 4 χρόνια να παίζω Lineage 2.
    Νομίζω ότι πρέπει να κάνετε μία αναφορά στην παραβατική συμπεριφορά που αναπτύσεται σε αυτά τα παιχνίδια εις βάρος των κανόνων του ίδιου του παιχνιδιού.
    Αναφέρομαι στις πρακτικές botting (walker), στην αγορά ηλεκτονικού χρήματος και toons.
    Αυτές οι πρακτικές έχουν δύο βασικές επιπτωσεις που καταστρέφουν τα θετικά στοιχεία των παιχνιδιών που αναφέρεται στο άρθρο σας.
    1-Παύει να υπάρχει η έννοια της ισότητας ανάμεσα στους χρήστες εφόσον χωρίζονται σε δύο πλέον στρατόπεδα ανάλογα με το εάν παίζουν by the rules ή οχι. Η ανισότητα και η αδικία λοιπόν που υπάρχει στον πραγματικό κόσμο μεταφέρεται και στον εικονικό που παυει να είναι ιδανικός. Το εικονικό σου status (εξοπλισμός και level) δεν εξαρτάται πλέον από τις ικανότητες, τον χρόνο και τις προσπάθειες που καταβάλεις αλλά από τα χρήματα που διαθέτεις στον πραγματικό κόσμο.
    2-Παύει να υπάρχει η έννοια της συνεργασίας, της ομαδικότητας και της επίτευξης κοινών στόχων. Πολλοί προτιμούν να bottaroun κάπου μόνοι τους ώστε να εξελιχθούν γρήγορα σαν εικονικοί χαρακτήρες παρά να «καθυστερήσουν» σε party και κοινές ενέργειες μέσω clans όπου θα συμμετήχαν. Προτιμούν τον εύκολο δρόμο για να αποκτήσουν καταξίωση αναιρώντας όμως ταυτόχρονα την πεμπτουσία του κόσμου όπου βρίσκονται – την συμμετοχικότητα.
    Αυτοί είναι οι δύο λόγοι που μετά από 4 χρόνια σταμάτησα να παίζω, και θα αποτελέσουν κατά την γνώμη μου την αρχή του τέλους για τα MMPOs.

  2. Νοεμβρίου 13, 2008 στο 1:53 μμ

    Πολύ σωστή η παρατήρηση και σας ευχαριστώ για αυτή (και για τα καλά σας λόγια). Έχετε δίκιο σε όλα τα σημεία, έτσι συμβαίνει, απλά θεώρησα ότι δεν ταίριαζε στο συγκεκριμένο άρθρο που σκοπός του ήταν να εξερευνήσει γιατί είναι τα MMOGs τόσο δημοφιλή.

    Όσον αφορά τις τεχνικές που αναφέρατε, εμφανίζονται πολύ στα MMOGs αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε να χαλά η συνολική εμπειρία του παιχνιδιού. Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για κοινωνίες με μέγεθος και πληθυσμό ανάλογο των πραγματικών, πράγμα που επιτρέπει την δημιουργία «κοινωνικών στρωμάτων» και ομάδων διαφορετικών τύπων παικτών. Είναι άτομα δηλαδή που παίζουν το παιχνίδι απλά για την χαρά της κοινωνικοποίησης και της εξερεύνησης, άλλοι που παίζουν μόνο για να αναβαθμίσουν το χαρακτήρα και να αποκτήσουν φήμη και status με οποιοδήποτε κόστος, άλλοι που θέλουν να νιώσουν την δύναμη της εξουσίας καταπατώντας μικρούς και αδύναμους χρήστες, άλλοι για cybersex, άλλοι για να πουλήσουν αντικείμενα και χρυσό που συνέλλεξαν.

    Οι εικονικοί κόσμοι δεν είναι με κανένα τρόπο ιδανικοί, πράγματι. Αυτές οι ανισότητες όμως απλά κάνουν το επιχείρημα ότι είναι «πραγματικές» κοινωνίες ακόμα ισχυρότερο. Μην ξεχνάμε ότι άνθρωποι λαμβάνουν μέρος και στις εικονικές και στις πραγματικές κοινωνίες (με όλο το ανθρώπινο μεγαλείο και τα αμέτρητα ελαττώματα) οπότε δεν υπάρχει λόγος να διαφέρουν.


Comments are currently closed.

Το blog αυτό έχει ως σκοπό να ρίξει μια ψύχραιμη και κριτική ματιά στο κόσμο των videogames. Χωρίς πάθη, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς άγνοια. Τα videogames έχουν να μας δώσουν πολλά, και αξίζει να ασχοληθούμε με αυτά.

Game-based Learning στην Ελλάδα
Επισκεφτείτε το group
Bookmark and Share
Νοεμβρίου 2008
Δ T Τ T Π S S
« Οκτ.   Δεκ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Αρέσει σε %d bloggers: