01
Αυγ.
08

Γίνε παιδί μου προγραμματιστής videogames!

Από διάφορες συζητήσεις που έχω πάνω στο θέμα της ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών σαν επάγγελμα διαπιστώνω πόσο πολύ ανέφικτο και ουτοπικό το θεωρούν οι περισσότεροι, περίπου στο ίδιο επίπεδο με το να θέλεις να γίνεις αστροναύτης! Και είναι άτομα που λατρεύουν τα βιντεοπαιχνίδια και είναι το όνειρο της ζωής τους να ασχοληθούν επαγγελματικά με αυτά.

Συμπεραίνω ότι δύο είναι οι αιτίες που συμβαίνει αυτό: πρώτον έλλειψη γνώσης για το τι σημαίνει να είσαι δημιουργός βιντεοπαιχνιδιών και τι απαιτήσεις έχει αυτό σαν επάγγελμα και δεύτερον εξαιτίας της αντίληψης που μας έχουν περάσει σε όλους στην Ελλάδα, ως μαθητές/φοιτητές, ότι δεν έχεις το δικαίωμα να ασχοληθείς επαγγελματικά με αυτό που σου αρέσει αλλά με αυτό που θα σπουδάσεις (τυχαία πολλές φορές λόγω των Πανελληνίων) στο Πανεπιστήμιο.

Το πρώτο είναι κατανοητό. Στην Ελλάδα ασχολούμαστε με τα παιχνίδια κυρίως ως καταναλωτές, όπως και με οτιδήποτε άλλο έχει να κάνει με τεχνολογία, χωρίς τις περισσότερες φορές να εμβαθύνουμε σε αυτό. Επαγγελματικός προσανατολισμός σχετικά με την ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιών δεν υπάρχει και οι περισσότεροι μαθητές έχουν την (λανθασμένη) εντύπωση ότι τα παιχνίδια τα αναπτύσσουν κάτι 18αριδες με μακριά μαλλιά, γυαλιά και σπυράκια, κλεισμένοι 20 ώρες το 24ωρο σε ένα ανήλιαγο δωμάτιο τρώγοντας πίτσες και πίνοντας Coca Cola (να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω τίποτα εναντίον της εξωτερικής εμφάνισης κανενός, αλλά αυτό είναι το στερεότυπο του παίκτη και δημιουργού βιντεοπαιχνιδιών δυστυχώς). Κανείς δεν τα βλέπει σοβαρά σαν επιλογή καριέρας πόσο μάλλον οι γονείς που ακόμα έχουν λόγο στο τι θα σπουδάσει το καμάρι τους.

Το δεύτερο είναι λυπηρό. Το να θέλεις να σπουδάσεις κάτι και να σε αποτρέπουν ή να μην μπορείς λόγω του συστήματος είναι ότι χειρότερο. Αν θες πολύ κάτι, πάντα υπάρχει τρόπος να το πραγματοποιήσεις. Ακόμα και βιομηχανία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών να μην έχουμε (ακόμα, ελπίζω) στην Ελλάδα, με εφόδιο ένα καλό πτυχίο Πληροφορικής μπορείς να βρεις εργασία σε άλλη χώρα, με την προϋπόθεση πάντα ότι το θες τόσο πολύ να ασχοληθείς με τα βιντεοπαιχνίδια που δεν σε πειράζει να ζήσεις εκτός Ελλάδας – αν και κατά την άποψη μου δεν είναι θυσία αυτό… Μπορείς για παράδειγμα να μετακομίσεις Πολωνία ή Τσεχία ή Ρωσία που έχουν ανερχόμενη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών(!).

Δυστυχώς όσο η Ελλάδα διακατέχεται από αυτή την νοοτροπία, από ένα δισταγμό για καινοτομία και στο να ακολουθήσει κανείς τα όνειρα του δεν πρόκειται να δούμε ισχυρή και ανταγωνιστική βιομηχανία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών στην χώρα μας. Θα βλέπουμε όμως στα Βαλκάνια, αν αυτό μας παρηγορεί.


8 Responses to “Γίνε παιδί μου προγραμματιστής videogames!”


  1. 1 poromenos
    Αυγούστου 6, 2008 στο 9:24 μμ

    απο σπουδές όμως τι χρειάζεται?Σίγουρα υπάρχουν πολλές κατηγορίες,από 3d animator μέχρι δεν ξέρω και εγώ τι!Δώσε μας μια πιο ειδική εικόνα του χώρου αν θες:p(στο θέμα σπουδών πάντα)

  2. 2 thinkinggamer
    Αυγούστου 7, 2008 στο 6:59 πμ

    Ρίξε μια ματιά σε σχετικό άρθρο:

    https://thinkinggamer.wordpress.com/2008/08/07/videogame_dev/

  3. 3 big-dady
    Νοεμβρίου 22, 2009 στο 6:11 μμ

    Μπορεί να ακούγομαι λίγο απόλυτος αλλά πιστεύω πως δεν πρόκειτε να υπάρξει ποτέ βιομηχανία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών στην Ελλάδα,δυστιχός.

  4. Νοεμβρίου 23, 2009 στο 7:34 πμ

    Αν στέκομαστε στην γωνία απαθείς περιμένοντας να δημιουργηθεί από μόνη της τότε ναι, δεν θα υπάρξει.

    Αν αγαπάμε το μέσο των βιντεοπαιχνιδιών, ασχολούμαστε με την δημιουργία τους και θέλουμε να κάνουμε την αγάπη μας για αυτά επάγγελμα τότε ναι, θα υπάρξει. Στο χέρι μας είναι. Γνώσεις και ευκαιρίες υπάρχουν.

    Η έλλειψη παραγωγής τεχνολογίας που μας χαρακτηρίζει ως χώρα δεν αγγιζει την ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιών αναγκαστικά. Τα βιντεοπαιχνίδια είναι βιομηχανία ψυχαγωγίας και η δημιουργικότητα και η έμπνευση μετράνε περισσότερο από το τέλειο και σύνθετο λογισμικό.

    Ορεξη για δημιουργία, θέληση για προσπάθεια και αφοσίωση στο στόχο θέλουν τα βιντεοπαιχνίδια περισσότερο από τίποτα άλλο.

  5. Μαρτίου 25, 2010 στο 7:49 μμ

    Το κακο πιστευω ειναι οτι οι περισσοτεροι βλεπουν τα βιντεοπαιχνιδια μονο ως μεσα ψυχαγωγιας και δεν σκεφτονται οτι αυτα δεν ειναι τιποτε περισσοτερο απο μια εφαρμογη.Μαλιστα οταν καποιοι με ρωτανε τι δουλεια θα ηθελες να ακολουθησεισ οταν μεγλωσεις, και τους απανταω οτι θα ηθελα να δουλεψω στην βιομηχανια αναπτυξης βιντεοπαιχνιδιων,αρχιζουν να γελανε και να με κοροιδευουν λεγοντας <>
    Δεν ξερω αν συμφωνητε?

  6. Μαρτίου 26, 2010 στο 7:07 πμ

    Συμφωνώ! Συμβαίνει επίσης οτι πολλοί θεωρούν την ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιών ως κάτι εξωτικό και πολύ πέρα από τις δυνατότητες τους. Φταίει και το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει κουλτούρα ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών (και λογισμικού γενικότερα).


Comments are currently closed.

Το blog αυτό έχει ως σκοπό να ρίξει μια ψύχραιμη και κριτική ματιά στο κόσμο των videogames. Χωρίς πάθη, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς άγνοια. Τα videogames έχουν να μας δώσουν πολλά, και αξίζει να ασχοληθούμε με αυτά.

Game-based Learning στην Ελλάδα
Επισκεφτείτε το group
Bookmark and Share
Αυγούστου 2008
Δ T Τ T Π S S
« Jul   Σεπτ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Αρέσει σε %d bloggers: