03
Jul
08

Κυπριακή Κυβέρνηση και βιντεοπαιχνίδια

Στο gameover.gr δημοσιεύτηκε πρόσφατα ένα νέο που αφορά την εύρεση μέτρων για τον περιορισμό των πωλήσεων βιντεοπαιχνιδιών που αναζητά η Κυπριακή Κυβέρνηση.

Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα: Πρώτα από όλα δεν ήρθε επιφοίτηση του αγίου πνεύματος τώρα στην Κυπριακή Κυβέρνηση, ούτε ανακάλυψε τώρα τα βιντεοπαιχνίδια. Απλά επειδή είναι μια από τις 4 χώρες στης Ευρώπη που δεν έχει πολιτική για τα βιντεοπαιχνίδια, μάλλον την αναγκάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση να φτιάξει μία στα γρήγορα.

Δεύτερον, η «κλινική» στην Ολλανδία που αναφέρει ο κ. Μητσόπουλος υπάρχει όντως, αλλά πρώτον δεν είναι ολόκληρο νοσοκομείο (οκτώ κρεβάτια είναι όλη και όλη η κλινική), και δεύτερον την δημιούργησε ιδιωτική εταιρία συμβουλευτικής για τον εθισμό γενικότερα. Τέτοιες ιδιωτικές πρωτοβουλίες που αφορούν θέματα για τα οποία δεν υπάρχει ακόμα επιστημονική απόδειξη (πχ βιντεοπαιχνίδια, βλαστοκύτταρα), πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε με καχυποψία. Σχεδόν πάντα κρύβεται από πίσω εκμετάλλευση για χρηματικό όφελος σε γονείς που έχουν άγνοια επί του θέματος.

Τρίτον ποτέ, για κανένα από τα μακελειά που έγιναν στην Αμερική, δεν έχει αποδειχθεί σχέση με τα βιντεοπαιχνίδια. Μάλιστα η κυβερνητική επιτροπή που εξέτασε το ζήτημα του κορεάτη φοιτητή Seung-Hui Cho ανακοίνωσε ότι ο φοιτητής δεν έπαιζε παιχνίδια καθόλου!

Τέταρτον, μελέτες έχουν δείξει ότι, αντιθέτως, τα παιδιά ταυτίζονται περισσότερο με ήρωες ταινιών παρά με χαρακτήρες βιντεοπαιχνιδιών. Στα βιντεοπαιχνίδια έχουν μεγαλύτερη επίγνωση ότι ο κόσμος είναι ψεύτικος και δεν γίνονται αυτά που βλέπουν στην πραγματικότητα (έχετε δει παιδιά να πηδούν από τοίχους και καρέκλες με ένα τραπεζομάντηλο για κάπα του Superman; )

Αυτά τα συμπεράσματα βγαίνουν από άτομα που δεν κατανοούν τον χώρο των ηλεκτρονικών παιχνιδιών και είναι ημιμαθή, αβάσιμα και βεβιασμένα. Συνήθως έχουν ως σκοπό είτε το πολιτικό όφελος του ατόμου που τα κάνει (τα βιντεοπαιχνίδια είναι πάντα καυτό θέμα στα ΜΜΕ και ο πολιτικός που παλεύει να προφυλάξει τα παιδιά μας από το κακό αυτό δαίμονα είναι άξιος ψήφου!) και εκάστοτε την οικονομική εκμετάλλευση.

Υπάρχει έντονη ερευνητική δραστηριότητα πάνω στ ις επιπτώσεις των βιντεοπαιχνιδιών στα παιδιά, αλλά καμιά έρευνα δεν έχει αποδείξει με βεβαιότητα ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ βίας στα παιχνίδια και βίας στο πραγματικό κόσμο (με την έννοια ότι η πρώτη προκαλεί τη δεύτερη).

Αυτός ο πόλεμος εναντίων των νέων μέσων (όπως είναι τώρα τα ηλεκτρονικά παιχνίδια) γίνεται ανέκαθεν. Είχε γίνει και για τα βιβλία, τα κομιξ, το ραδιοφωνο, την τηλεόραση, τον κινηματογράφο στα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Απλά με παρηγορεί το γεγονός ότι οι νέες γενιές  μεγαλώνουν με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια να αποτελούν μέρος της ζωής τους και ελπίζω να είναι περισσότερο νηφάλιες  όσον αφορά αυτά και χωρίς προκαταλήψεις.


9 Responses to “Κυπριακή Κυβέρνηση και βιντεοπαιχνίδια”


  1. 1 Markos
    Ιουλίου 3, 2008 στο 2:52 μμ

    Πολύ σωστή απάντηση στον παραλογισμό που παρατηρούμε να αυξάνεται δυστυχώς και να προσθέσω πως το σημείο από το οποίο πρέπει να ξεκινάμε, όπως έχει ήδη κάνει ο συγγραφέας αυτού του σχολίου σε άλλη δημοσίευσή του, είναι πως δεν υφίσταται εξ αρχής ζήτημα «παιδιά-βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια», καθώς τα φερόμενα ως τέτοια δεν προορίζονται για παιδιά. Οπότε το αν επηρεάζουνε τον ψυχισμό τους επειδή έρχονται σε επαφή με αυτά είναι εντελώς δευτερεύον ζήτημα. Αρχικά πρέπει να βρεθούνε οι υπαίτιοι που αφήνουνε να έρχονται σε επαφή με τα παιδιά, προϊόντα τα οποία δεν προορίζονται σε αυτά.

  2. 2 thinkinggamer
    Ιουλίου 3, 2008 στο 3:18 μμ

    Πρέπει να μάθουμε γενικά, με τεκμηριωμένες έρευνες, αν η βία στα παιχνίδια έχει επίπτωση στα παιδιά (το ίδιο ισχύει για οποιαδήποτε άλλη μορφή ψυχαγωγίας όπως πχ η τηλεόραση). Το ότι υπάρχει χαρακτηρισμός καταλληλότας δεν αρκεί από μόνος του μιας και τα παιδιά μπορούν εύκολα να βρούν και να παίξουν παιχνίδια ακατάλληλα για αυτά (από κάποιο μεγαλύτερο αδερφό/φίλο, από το Internet, από κάποιο υπάλληλο μαγαζιού που δεν νοιάζεται κλπ). Απλά δεν θα πρέπει κάποιοι ημιμαθείς εξ’ορισμού να θεωρούν οτι τα παιχνίδια είναι για παιδιά και ότι εφόσον ισχύει αυτό δεν θα πρέπει να υπάρχουν βίαια παιχνίδια.

  3. 3 Markos
    Ιουλίου 3, 2008 στο 6:18 μμ

    Μα σε όλον τον κόσμο που γνωρίζει κάποια πράγματα από τον χώρο των βιντεοπαιχνιδιών, γνωρίζουνε πως το μεγαλύτερο μέρος απευθύνεται σε άκρως ενήλικο κοινό. Στατιστικά η μέση ηλικία ενός ατόμου που ασχολείται με αυτά είναι αρκετά πάνω από το όριο ενηλικίωσης. Έπειτα βάσει των βαθμολογήσεων για την καταλληλότητα σε σχέση με την ηλικία, η πλειοψηφία των παιχνιδιών απευθύνεται σε ενήλικες. Και βεβαίως μην ξεχνάμε πως ένα «ανυπεράσπιστο» παιδί που σύμφωνα με τους διάφορους παντογνώστες μπορεί να αλλοτροιωθεί από τα «κακά» αυτά βιντεοπαιχνίδια, δεν έχει την δυνατότητα να τα αποκτήσει όταν το κόστος τους είναι μάλλον απαγορευτικό για ένα παιδικό χαρτζηλίκι. Οπότε και μόνο από το τελευταίο σημείο καταλαβαίνουμε ότι όσοι τα αντιμετωπίζουνε ως τεράστια απειλή του ψυχισμού των παιδιών τους, απλά πέφτουνε θύματα της δικής τους υποκρισίας.

  4. 4 thinkinggamer
    Ιουλίου 4, 2008 στο 5:58 πμ

    Αν ρίξουμε μια ματιά στο ποσοστό των παιχνιδιών που έχει χαρακτηρίσει το PEGI ως 18+ από την αρχή της λειτουργίας του είναι περίπου το 20%. Ανάλογα το ESRB έχει χαρακτηρίσει μόλις το 11,5% των παιχνιδιών που έχουν κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ ως 17+. Συνεπώς δεν απευθύνεται το μεγαλύτερο μέρος των βιντεοπαιχνιδιων σε ενήλικες. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι ένας ενήλικας δεν θα παίξει ένα παιχνίδι με χαρακτηρισμό μικρότερο του 17+, και όντως η μέση ηλικία παίκτη παιχνιδιών είναι πάνω από 20 (33 στην Αμερική).

    Το ότι είναι ακριβά τα παιχνίδια δεν αποτρέπει ένα παιδί να τα αποκτήσει, είτε μέσω φίλου, είτε με ενοικίαση, είτε από τον γονιό τον ίδιο, είτε μέσω Internet (απο εξωτερικό είναι πολύ πιο φθηνό να αγοράσεις παιχνίδια από ότι στην Ελλάδα). Το αποτέλεσμα είναι οτι τα παιδιά παίζουνε βίαια παιχνίδια με τον ένα τρόπο είτε με τον άλλο. Οπως παίζουνε και βίαια παιχνίδια την «αλάνα» (αν υπάρχει ακόμα αυτό) και στην αυλή του σχολείου. Το «βίαιο», χωρίς συνέπειες, παιχνίδι είναι μέρος της διαδικασίας ενηλικίωσης τους.

  5. 5 Condor
    Ιουλίου 4, 2008 στο 9:05 πμ

    Δεν θα ασχοληθώ με αυτονόητα θέματα, όπως ο ευαίσθητος ψυχισμός των μικρών παιδιών, τις ηλικιακές κατηγορίες των videogames που θα πρέπει να τηρούνται από τους γονείς, κ.α. Θα ασχοληθώ μόνο με τους «ταπερνίδιδες» πολιτικούς – και κάτω από την κατάμαυρη σκιά του σκάνδαλου της Siemens – θα πω ότι τα ίδια, μπορεί και περισσότερα, χρήματα – παίζονται και στη βιομηχανία των «κλασσικών παιχνιδιών» και των εταιρειών-κολοσσών που τα παράγουν και η οποία έχει δεχθεί τεράστιο πλήγμα από την μεγάλη άνθηση των videogames τα τελευταία χρόνια. Κάπου εκεί «επιστρατεύονται» – με το αζημίωτο – κάποιοι καλοθελητές πολιτικοί, για να κατακεραυνώσουν έναν ολόκληρο κλάδο (τα videogames) – προάγοντας τα συμφέροντα των «χορηγών» τους. Ιδιαίτερα στην Αμερική, αυτά τα φαινόμενα είναι συχνά εδώ και χρόνια (Jack Thompson, Arnold Schwarzenegger, κ.α.)…

  6. Ιουλίου 9, 2008 στο 7:48 πμ

    Τα videogames, όσο κι αν κάποιοι δε λένε να το καταλάβουν, αποτελούν μια αγορά που εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς χτυπώντας σε πολλές περιπτώσεις στα ίσια κινηματογραφό, μουσική και τηλεόραση. Ως εκ τούτου, είναι απόλυτα λογικό να δέχεται πόλεμο και ειδικά από την τελευταία -λέγε με shows του εξωτερικού με δήθεν ψυχολόγους και λοιπούς μαϊντανούς που καταφέρονται κατά των videogames τρομοκρατώντας, πανικοβάλλοντας αλλά κυρίως παραπληροφορώντας τον κόσμο.

    Όσο για «τους φόνους που προκλήθηκαν από τον εθισμό στα videogames», τους «ψηφιακούς σύγχρονους μακελάρηδες», τους «gamers που ζουν τη δικιά τους, παράλληλη πραγματικότητα» δε θέλω να σχολιάσω κάτι. Η τρομολαγνεία είναι κάτι που αποδεδειγμένα, τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό πουλάει και θα συνεχίσει να πουλάει. Δεν είναι και λίγοι οι όσοι απελπισμένοι καταφεύγουν σε αυτή…

    Όλα όμως ξεκινούν από την αμάθεια ή μάλλον την ημιμάθεια του κόσμου σε θέματα videogames, «αυτών των ντίρι-ντίρι που παίζουν τα παιδιά τους με τις ώρες» και που μία φορά δεν έκατσαν να δουν από περιέργεια τι στο καλό μπορεί να είναι. Ναι μεν όλος ο πλανήτης να κατηγορεί τη Rockstar και το GTA IV, ένα περιεργό πράγμα όμως κανείς να μη βγει να πει ότι το παιχνίδι είναι για άτομα 18+ ετών… Και να σου στα δελτία ειδήσεων πιτσιρίκια να παίζουν το «παιχνίδι του Διαβόλου». Μήπως οι αδαείς γονείς που δέχτηκαν να πρωταγωνιστήσουν στα ρομπιλίκια των ΜΜΕ (ή μάλλον, ΜΜΠ ως Μέσα Μαζικής Παραπλάνησης) να το ξανασκέφτονταν διπλά την επόμενη φορά δεδομένης της δυνατότητας αυτόκλητης παρέμβασης εισαγγελέα που υπάρχει βάσει νόμου; Αλλά τι λέω… Οι εν Ελλάδι εισαγγελείς έχουν να ασχοληθούν με Ζαχόπουλους, Σεργιανόπουλους, κομιστές, SIEMENS και λοιπές ιστορίας λοβιτούρας…

    Άι στο καλό, συγχίστηκα πρωί πρωί… Είναι μετά να μη θέλει κανείς να μείνει έξω…;

  7. Οκτωβρίου 7, 2008 στο 3:58 μμ

    παντως για να το παω λιγο πιο μακριά το πράμα όχι μόνο τα παιδιά δεν έρχονται σε επαφή με τη πραγματική βία αλλά ίσα ίσα αποξενώνοται και απ αυτή…επειδή αρχικά θα φανεί προβοκατόρικο αυτό περνάω κατευθείαν στην αιτιολόγηση:
    1. όχι μόνο με τα βιντεοπαιχνίδια αλλα και με τις ταινίες και με τις ειδήσεις ´οπου υπάρχει υπερπροσφορά βιας, θανάτου κτλ κτλ αλλά πάντα πίσω απ το πρστατευτικό γυαλί της οθόνηςι οι έξυπνοι άνθρωποι (και παιδιά) υποσυνείδητα αλλά και οι ηλίθιοι παραπάνω από συνειδητά αρχίζουν και εθίζονται σε αυτή, στην ακίνδυνη μορφή της όμως. έχω δει αμέτρητους φόνους στη ζωή μου στο γυαλί. μια φορά είδα όμως τροχαίο
    και πάλι δεν σκοτώθηκε ο άνθρωπος, απλά είχε τα χάλια του και κόντεψα να ξεράσω. δείτε και τους γιάνκηδες* που χαιρότανε όταν κηρύταν πόλεμο σε αφγανιστάν και ιράκ αλλά όταν άρχισαν τα φέρετρα να γυρνάνε (ε ναι λοιπόν στον πόλεμο σκοτώνοναι ΚΑΙ δικοί μας όχι μόνο «οι κακοί»!! ) αρχίσαν τα κλαψουρίσματα και τα δεν μας τα πατε (τι σας δεν σας τα πανε ρε παιδιά, τι νομίζατε ότι θα βγει ο ράμπο και θα τρέχουν οι ιρακινοί να κρυφτούν??? )
    2. τα παιδιά παλιά παίζανε πετροπόλεμο και είχανε ΜΑΚΡΑΝ πιο μακάβριες ασχολίες από μας (πάρε βασανισμούς ζώων ) που χαιρόμαστε με τα πράσινα αίματα από εξωγήινους. παλιά τον νεκρό τον ξενυχτούσαν στο σπίτι και ο θάνατος (και λόγω των συνθηκών διαβίωσης) ήταν πολύ περισσότερο βίωμα των ανθρώπων. τώρα τον ξαποστέλνουμε στο νοσοκομείο, μετά 2 3 ώρες το μοιρολόι και παρτον μέσα. και μη μιλήσουμε για ενδοοικογενειακή βία τα παλιά χρόνια….
    γενικά αυτό που θέλω να πω με τις παραπάνω (όντως μακάβριες) περιγραφές είναι ότι παρόλα τα όσα μας φαίνονται ότι συμβαίνουν λίγη σύγκριση με άλλες εποχές θα μας δείξει άλλα πράματα…

    *= για όσους (δικαίως) μπορεί να ξυνίσουν υποψιαζόμενοι αντιαμερικανισμό να διευκρινίσω ότι για μένα το γιάνκης είναι σαν το ελληνάρας. δεν αφορά τον πηλθυσμό συλλήβδην αλλά περισσότερο τα χειρότερα στοιχεία που έχει κάθε κουλτούρα…


Comments are currently closed.

Το blog αυτό έχει ως σκοπό να ρίξει μια ψύχραιμη και κριτική ματιά στο κόσμο των videogames. Χωρίς πάθη, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς άγνοια. Τα videogames έχουν να μας δώσουν πολλά, και αξίζει να ασχοληθούμε με αυτά.

Game-based Learning στην Ελλάδα
Επισκεφτείτε το group
Bookmark and Share
Ιουλίου 2008
Δ T Τ T Π S S
« Jun   Αυγ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Αρέσει σε %d bloggers: