08
May
08

Τα βιντεοπαιχνίδια δεν είναι (παιδικά) παιχνίδια

Ο δωδεκάχρονος πιτσιρίκος, νιαουρίζοντας, κρεμιέται από το χέρι της μαμάς που με τη σειρά της σπρώχνει το καρότσι του Mambo. Την έχει ζαλίσει τη τελευταία ώρα και έχει χιλιομετανιώσει που επέλεξε να τον πάρει μαζί της. Χωρίς να καταλάβει πως, βρέθηκε με το καρότσι να ξεχειλάει με το νέο σκούτερ του SpiderMan, το νέο όπλο του Batman και την νέα κούκλα του Superman και χίλια δύο άλλα πλαστικά σκουπίδια.

Ο μικρός φρενάρει μπροστά στην τζαμαρία με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και τα μάτια του γυαλίζουν! Σε περίοπτη θέση, φωτισμένο από μικρούς προβολής που κάνουν το ολοκαίνουργιο περιτύλιγμα του να αστράφτει βλέπει το νέο Grand Theft Auto. Το ξέρει αυτό το παιχνίδι, το παίζει ο Νίκος, που του το έδωσε ο Μπάμπης. Πρέπει να το πάρει και αυτός!

Μπαίνουν σε δράση τα μεγάλα μέσα, η ατελείωτη κλάψα και η μουρμούρα που ακολουθεί την μαμά στους επόμενους 5 διαδρόμους του Mambo. Δεν έχει άλλο χρόνο και ο πονοκέφαλος έχει χτυπήσει κόκκινο. Δεν βαριέσαι, σκέφτεται, ακόμα ένα παιχνίδι είναι. Χωρίς να το σκεφτεί δεύτερη φορά σκάει τα 70 ευρώ και του το αγοράζει.

Της μαμάς του πιτσιρίκου όμως δεν της περνάει καν από το μυαλό ότι δεν προορίζονται όλα τα ηλεκτρονικά παιχνίδια για παιδιά. θεωρεί δεδομένο πως προορίζονται. Δεν ξέρω πως ξεκίνησε αυτός ο μύθος και αυτό το στερεότυπο, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι τα πρώτα ηλεκτρονικά παιχνίδια (την δεκαετία του ‘50) φτιάχτηκαν για και παίζονταν αποκλειστικά από ενήλικες.

Η έννοια του παιχνιδιού, μιας δραστηριότητας δηλαδή που προσφέρει ψυχαγωγία, κοινωνικοποίηση, μείωση στρες, φυγή από την πραγματικότητα αλλά και μάθηση δεν ανήκει εξ’ορισμού στα παιδιά. Το ίδιο ισχύει και για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αναπτύσσονται χάρη στην εξέλιξη της τεχνολογίας. Απλά τα παιδιά ήταν και είναι πάντα καλύτερα από τους γονείς τους στο να κατανοούν και να υιοθετούν τις νέες τεχνολογίες. Οι περισσότεροι γονείς μην μπορώντας να κατανοήσουν την νέα τεχνολογία και το ενδιαφέρον που δείχνουν τα παιδιά σε αυτή, παραιτούνται από την προσπάθεια κατατάσσοντας το βιντεοπαιχνίδι ως ένα άλλο παιδικό παιχνίδι.

Το στερεότυπο του αγοριού (συνήθως κοινωνικά στερημένου) που παίζει παιχνίδια μέχρι τα ξημερώματα στο δωμάτιο του δεν ανήκει στον πραγματικό καταναλωτή των ηλεκτρονικών παιχνιδιών.

Τακτικές έρευνες από μεγάλους οργανισμούς που μελετούν τα ηλεκτρονικά παιχνίδια μαρτυρούν ότι ο μέσος όρος ηλικίας του παίκτη είναι για το 2007 τα 33 χρόνια (στις ΗΠΑ, πηγή ESA). Γεγονός αναμενόμενο, αν σκεφτεί κανείς ότι τα παιδιά που έπαιζαν παιχνίδια τις δεκαετίες του ’70, ’80,’90 είναι τώρα ενήλικες και συνεχίζουν να παίζουν. Επίσης, οι ενήλικες είναι αυτοί που έχουν την ελευθερία και τα χρήματα να αγοράζουν τα παιχνίδια αυτά.

Ανταποκρινόμενη η βιομηχανία ανάπτυξης παιχνιδιών στο φαινόμενο αυτό, στρέφει σε πολύ μεγάλο βαθμό το δυναμικό της στην ανάπτυξη παιχνιδιών που απευθύνονται σε ηλικίες άνω των 18 ετών, χρησιμοποιώντας θέματα που απευθύνονται σε ενήλικες. Βίαιες συμπεριφορές , (γραφικός) θάνατος, (λίγα προς το παρόν) πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα, (λίγο) σεξ, ό,τι βλέπουμε δηλαδή εδώ και χρόνια στις ταινίες. Και είναι αποδεκτό αυτό μέσα στα πλαίσια μιας δημοκρατικής κοινωνίας που στηρίζει την ελεύθερη έκφραση και το δικαίωμα επιλογής.

Κάνουν όμως το λάθος πολλοί να νομίζουν ότι ό,τι έχει έντονα χρώματα στην εικόνα, κινούμενο σχέδιο, μουσική και γενικά ό,τι αποκλίνει από την αίσθηση του ρεαλιστικού που έχει ο καθένας, είναι αποκλειστικά για παιδιά. Όμως όπως δεν είναι κάθε ταινία κινούμενου σχεδίου εξ’ορισμού παιδική (δεν νομίζω ότι πολλά παιδιά θα εκτιμούσαν τον νευρωτικό, ενήλικο, χαρακτήρα του Γουντι Άλλεν στο AntZ, ούτε τις υποβόσκουσες, καταπιεσμένες, σεξουαλικές επιθυμίες στην Παναγία των Παρισίων της Disney) έτσι δεν είναι οποιοδήποτε βιντεοπαιχνίδι παιδικό, και απαιτεί σύνεση και έλεγχο εκ μέρους των γονιών για το τι (και πότε και πόσο) θα παίξει το παιδί τους.

Videogames are not toys.


4 Responses to “Τα βιντεοπαιχνίδια δεν είναι (παιδικά) παιχνίδια”


  1. 1 Eric Draven
    Ιουνίου 18, 2008 στο 9:51 πμ

    Ναι ναι απτή στιγμή που είναι πολύχρωμα κινούμενα σχέδια, στα κολλημένα μυαλά κατατάσονται στα παιδικά. και το Happy Tree Friends παιδικό είναι. και τα Manga παιδικά είναι. Βάλτε τα παιδιά σας να τα δούνε!

  2. 2 angelos
    Μαρτίου 17, 2010 στο 4:24 μμ

    sumfwnw apolutos kai as eimai mwlis 15 xronwn!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Comments are currently closed.

Το blog αυτό έχει ως σκοπό να ρίξει μια ψύχραιμη και κριτική ματιά στο κόσμο των videogames. Χωρίς πάθη, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς άγνοια. Τα videogames έχουν να μας δώσουν πολλά, και αξίζει να ασχοληθούμε με αυτά.

Game-based Learning στην Ελλάδα
Επισκεφτείτε το group
Bookmark and Share
Μαΐου 2008
Δ T Τ T Π S S
    Jun »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Αρέσει σε %d bloggers: