Πειρατείας συνέχεια

Το θέμα της πειρατείας των βιντεοπαιχνιδιών επανέρχεται συχνά αυτές τις μέρες, το συζητήσαμε και εδώ στο Thinking gamer’s Blog στην αρχή της εβδομάδας.

Θα επανέρθω στα γρήγορα μόνο για να αναφέρω μια πολύ ενδιαφέρουσα στατιστική που διάβασα: πολλοί ίσως ξέρουν για το παιχνίδι Assassin’s Creed που κυκλοφόρησε πρώτα σε κονσόλες και έπειτα σε προσωπικό υπολογιστή. Η Ubisoft (η εκδοτική του εταιρία) αναφέρει ότι πριν προλάβει να βγει η έκδοση για προσωπικό υπολογιστή στην αγορα, 700.000 κόπιες είχαν αποκτηθεί παράνομα από διάφορα torrents. Αυτό συνέβει μέσα σε 2-3 μέρες. Όταν τελικά βγήκε σε PC το παιχνίδι, μέσα σε ένα μήνα κατάφερε να πουλήσει (στις ΗΠΑ) μόνο 40.000 κόπιες!

Είδε η Ubisoft έστω και ένα ευρώ από τις 700.000 κόπιες; Οχι. Θα ξαναβγάλει η Ubisoft τόσο μεγάλο και πολυδάπανο τίτλο ξανά σε PC; Σίγουρα θα το σκεφτεί πολύ.

Ποιος είναι ο χαμένος της υπόθεσης; Η Ubisoft μήπως; Όχι, γιατί για να περιορίσει την ζημιά απλά θα σταματήσει να βγάζει τέτοια παιχνίδια σε PC. Τότε ποιός; Ο απλός παίκτης που αγαπά τα βιντεοπαιχνίδια.

Εσείς τι δικαιολογία έχετε;

• Είναι πολύ ακριβά, δεν θα πλουτίσω εγώ τις πολυεθνικές!
• Δεν θα τα αγόραζα έτσι και αλλιώς
• Βαριέμαι να πάω στο μαγαζί να τα αγοράσω
• Είναι χαμηλής ποιότητας οπότε δεν αξίζει να τα αγοράσω
• Μ’ αρέσουν τα δωρεάν πράγματα
• Δεν υπάρχει πνευματική ιδιοκτησία, ελεύθερη πρόσβαση σε όλα!
• Κατεβάζω τα πάντα, γιατί όχι και αυτά;

Παίζετε αντιγραμμένα (σπασμένα) παιχνίδια στο υπολογιστή σας;  Εσάς ποια είναι η δικαιολογία σας;

Παιχνίδια ανοικτού κώδικα

Είχα μια ενδιαφέρουσα ερώτηση πρόσφατα, αν θα μπορούσε δηλαδή να υπάρξει βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών ανοικτού κώδικα  (open source), σε αντιπαράθεση με την υπάρχουσα βιομηχανία πανάκριβων παιχνιδιών κλειστού κώδικα.

Η σύντομη απάντηση είναι πως όχι. Η αναλυτική απάντηση ακολουθεί.

Πως θα γίνω δημιουργός videogames;

“Το αποφάσισα. Τέρμα τα ψέματα, οι υποκρισίες και τα ανόητα ταμπού. Το όνειρο μου είναι να γίνω δημιουργός videogames και θα γίνω. Ας μην συμφωνεί η μαμά.

Το πρώτο, και το μεγαλύτερο, βήμα το έκανα, τι πρέπει να κάνω τώρα;”

Ωραίο να κυνηγά κάποιος τα όνειρα του, πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα πριν τρέξουμε για σπουδές ή για αιτήσεις, να δούμε το όλο θέμα νηφάλια, απαντώντας σε μερικές ερωτήσεις.

Γίνε παιδί μου προγραμματιστής videogames!

Από διάφορες συζητήσεις που έχω πάνω στο θέμα της ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών σαν επάγγελμα διαπιστώνω πόσο πολύ ανέφικτο και ουτοπικό το θεωρούν οι περισσότεροι, περίπου στο ίδιο επίπεδο με το να θέλεις να γίνεις αστροναύτης! Και είναι άτομα που λατρεύουν τα βιντεοπαιχνίδια και είναι το όνειρο της ζωής τους να ασχοληθούν επαγγελματικά με αυτά.